[HB] June :: Getting to know you

posted on 15 Aug 2014 01:59 by sr-wish in HB

*เอ็นทรีนี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการ Hummingbird Cafe

 

 

 

 
 
ช่วงเวลา : ต้นเดือนมิถุนายน  

ตัวละคร : นนทรี, อริญชย์, สิปปภาส

--------------------------------------------------------------------------------

เป็นเวลาคล้อยเช้าของวันจันทร์ที่เงียบสงบ เสียงเครื่องชงกาแฟครางหึ่งๆก่อนตามมาด้วยเสียงเครื่องบันทึกเงินสด รอยยิ้มของสาวเจ้าถูกส่งให้กับลกค้าพร้อมกับแก้วกาแฟเย็นเฉียบตามวิสัย เธอยกมือขึ้นไหว้พลางมองตามการเดินจากไปจนลับสายตา

 

เป็นวันจันทร์ที่เงียบสงบจริงๆ

 

นนทรีเช็ดมือกับผ้าสะอาดใกล้มือ แม้ว่ามือของเธอจะไม่ได้เลอะอะไรก็ตาม แต่มันก็เป็นจรรณยาบรรณของผู้ทำอาชีพบริการอย่างเธอ ที่จะต้องพยายามรักษาความสะอาดอยู่เสมอ ก่อนจะเอนหลังพิงถังน้ำแข็งเบื้องหลังพลางทอดถอนลมหายใจ

 

หากไม่นับส่วนครัวและออฟฟิศเบื้องหลัง นอกจากเธอและบรรดาโต๊ะที่ว่างเปล่า ก็มีเพียงพนักงานเสิร์ฟชายสองคน

 

บ่อยครั้งที่เธอเองก็ยังอดแปลกใจไม่ได้กับมาตรฐานการคัดเลือกพนักงานของณชนก หากให้พูดโดยไม่ลำเอียงหรืออคติ พนักงานในร้านนี้จัดได้ว่าหน้าตาดีกว่าธรรมดาแทบทุกคน

 

                รูปร่างสูงโปร่งของหนุ่มรุ่นพี่เดินผ่านหน้าเคาน์เตอร์ไปพร้อมกับผ้าและอุปกรณ์เช็ดกระจกทำให้เธออดอมยิ้มบางๆอย่างนึกขันไม่ได้ เมื่อภาพที่ลอยซ้อนขึ้นมาชวนให้นึกถึงแคทวอล์คของแบรนด์แฟชั่นชื่อดังมากกว่าร้านกาแฟแบบนี้

 

                “พี่โอห์มคะ” ร้องเรียกขึ้นอย่างนึกสนุก ใบหน้าเธอยังคงเปื้อนยิ้มตามวิสัย ขณะที่ใช้สองมือดันตัวขึ้นมาหาอีกคนที่อีกฝั่งฟากของบาร์ “นนท์ดูดวงให้มั้ยคะ” เสนอข้อเสนอที่แสนประหลาดด้วยน้ำเสียงสดใส

 

                อาจจะเป็นเพราะความว่างที่มากเกินไปที่ทำให้เธอคิดหาเรื่องสนุกทำ

 

                นัยน์ตากลมโตฉายแววระยับดูเว้าวอน แม้ว่าท่าทางอื่นที่แสดงออกยังดูสดใสเช่นที่เธอทำประจำ มือน้อยๆที่ปกติกำอยู่รอบเหยือกใส่ฟองนมถูกยื่นออกไปให้ชายหนุ่มตรงหน้า “จะรังเกียจรึเปล่าคะ”

 

               

                หน้าหวานของชายหนุ่มฉายแววประหลาดใจระคนกับความสงสัย แต่เจ้าตัวส่ายหน้าและตอบรับด้วยความยินดี เธอรอจนเขาวางถังในมือลงและส่งมือมาให้ รอยยิ้มกว้างถูกส่งตอบอย่างเป็นมิตร แม้ว่าในใจจะแอบเปรียบเทียบเขากับเจ้าหมาตัวโตเชื่องๆซักตัว ทั้งที่รู้ว่าไม่ควรทำก็ตามที

 

                “น้องนนท์ดูดวงเป็นเหรอครับ” อริญชย์ถามขึ้นอย่างฉงนสงสัย พลางก้มมองสาวน้อยที่กำลังเพ่งพิจารณาเส้นลายมือของเขาอย่างถี่ถ้วน

 

                เธอเงยหน้าขึ้นสบตาผู้ถาม เลี่ยงตอบคำถามด้วยประโยคที่กำกวม “นนท์เดินทางไปตั้งหลายที่นะคะ”

 

                อันที่จริงเธอแทบไม่เคยใส่ใจศึกษาในด้านนี้เลย ข้อเสนอที่เสนอไปนั่นก็เพียงเพื่อหยอกอีกฝ่ายด้วยความนึกสนุกเท่านั้น

 

                ใบบรรดาพนักงานผู้ชายในร้าน อริญชย์เป็นคนที่เธอชื่นชอบมากที่สุด แม้ว่าเขาจะอายุมากกว่าเธอเกือบสองปี แต่เธอก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า ท่าทางและปฏิกิริยาที่เขามักจะแสดงออกนั้นทำให้เธอรู้สึกสนุกไปด้วยได้เสมอ ถึงบางครั้งจะแอบนึกสงสารอยู่ในใจก็ตามที

 

                “ช่วงนี้พี่โอห์มมีปัญหาหัวใจอะไรรึเปล่าคะ” ทักขึ้นพลางลากนิ้วไปตามฝ่ามือของอีกฝ่าย ท่าทีที่ชะงักไปพร้อมกับใบหน้าที่เริ่มขึ้นสีจางๆอย่างยากจะบอกว่าเกิดจากคำพูดของเธอ หรือการกระทำของเธอทำให้สาวเจ้าอดอมยิ้มไม่ได้

 

                “ย...ยังไงเหรอครับน้องนนท์” อีกคนถามกลับอย่างตะกุกตะกัก

 

                นนทรีปล่อยมืออีกคนลงอย่างรู้ความ ขืนเธอจับต่อไปอีกซักพัก บรรยากาศโดยรอบคงอึดอัดขึ้นโดยที่เธอไม่ได้ตั้งใจอย่างแน่นอน

 

                “เช่นพักนี้... พี่โอห์มเคยใจเต้นกับคนไม่ใกล้ไม่ไกลบ้างรึเปล่าคะ” หยอดคำถามเสียงสดใส วางท่าทีสบายๆ แม้ว่าในใจกำลังเฝ้ารอดูท่าทีอย่างจดจ่อ

 

                “ป...เปล่านี่ครับ” อริญชย์ตอบกลับด้วยท่าทีมีพิรุธยิ่งกว่าเดิม

 

                เธออยากจะกล่าวบอกอีกฝ่ายเหลือเกินว่าท่าทางเมื่อวันก่อนนั่นใช่ว่าเธอเองจะมองไม่ออก แม้จะไม่ได้ชัดเจนแต่ก็ไม่ได้ลอดพ้นสายตาของเธอไป

 

                ความช่างสังเกตเป็นคุณสมบัติหนึ่งของบาริสต้าที่ดี ที่เธอได้รับการสั่งสอนมา เพราะความต้องการของลูกค้าแต่ละคนย่อมต่างกัน มันจึงเป็นหน้าที่ของบาริสต้าที่จะต้องตอบสนองความต้องการเหล่านั้น จากคุณสมบัติสำคัญก็ถูกปลูกและฝังลงจนกลายเป็นนิสัยที่ต้องทำประจำ แม้ว่าจะไม่ได้อยู่ในเวลางานแล้วก็ตามที

 

                นนทรีส่งยิ้มจางๆให้ตามนิสัยอย่างเป็นเชิงมีเลศนัย “สงสัยนนท์คงอ่านผิดเองแหละค่ะ” หัวเราะเสียงใสกลบเกลื่อน ก่อนส่ายหน้าเบาๆ“แต่ถ้าตามที่นนท์เข้าใจ ถ้าพี่โอห์มมีความพยายามอีกซักนิด ความรักนั้นจะต้องสมหวังแน่ๆนะคะ”

 

                แน่นอนว่านั่นก็เป็นเพียงแค่ประโยคลวงที่เธอบรรจงปั้นมาล่อหลอกพนักงานหนุ่มรุ่นพี่ ทั้งๆที่รู้ว่ามันอาจจะทำให้เกิดเรื่องยุ่งๆหลายประการ แต่เธอก็ยังอดไม่ได้อยู่ดี ยังไงซะ ความรักหนุ่มสาวก็ยังคงเป็นเรื่องที่ทำให้ยิ้มออกได้เสมอนี่นา

 

                “ม...หมายความว่ายังไงครับน้องนนท์”อริญชย์ถามซ้ำ หากสายตาของเธอไม่พลาดไปเสียเอง เธอแทบพนันได้เลยว่าเมื่อซักครู่เขาตรงหน้าแสดงสีหน้าสนใจออกมาไม่มากก็น้อย

 

                “เส้นชีวิตของพี่โอห์มช่วงนี้เกี่ยวพันกับเส้นความรักน่ะค่ะ แถมดูเป็นรักที่มีโอกาสสมหวังสูงมากๆด้วย” เจ้าหล่อนกล่าวเสียงเอื่อยคล้ายหมายจะตัดบท “แต่นนท์อาจจะอ่านผิดก็ได้นะคะ”

 

                แน่นอนว่า... ประโยคดังกล่าวก็มั่วขึ้นมาทั้งนั้น นนทรีแอบนึกขอโทษอริญชย์ในใจซ้ำๆ

 

                ชายหนุ่มมีท่าทีจะแย้งหรือกล่าวอะไรบางอย่างขึ้น แต่เสียงเปิดประตูหน้าร้าที่แทรกมาก็ทำให้เขาต้องล้มเลิกความตั้งใจเสียก่อน นนทรีส่งยิ้มบางๆให้อีกหนไม่กล่าวต่อความ คล้ายจงใจตัดบทสนทนาทิ้งไปด้วยข้อกังขา หากเขารู้ว่าเรื่องดังกล่าวมีแต่เรื่องที่กุขึ้นมาเธอคงต้องโดนดุอย่างแน่นอน

 

                ร่างสูงของอริชยญ์เดินจากไป ทิ้งอุปกรณ์เช็ดกระจกเมื่อครู่เอาไว้หน้าเคาน์เตอร์บาร์ของเธอ ก่อนที่สายตาจะพลันเหลือบไปเห็นชายหนุ่มอีกคนที่คงตามเสียงประตูมาตามหน้าที่

 

                “พัด” เธอร้องเรียกทันทีที่เห็น ยังไงซะหน้าที่ทางนั้นก็มีคนจัดการแล้ว ถ้าเธอจะเป็นคนส่งต่อหน้าที่เดิมให้กับคนใหม่ก็คงไม่ผิดอะไร “ฝากจัดการกระจกหน่อยได้รึเปล่า” ยกมือขึ้นประกบเหนืออกคล้ายกำลังไหว้วาน

 

                เจ้าของแว่นตากรอบสีเข้มหยุดไปซักพักก่อนพยักหน้าตอบเนิบๆ ครางอื้อตอบในลำคอก่อนจะกลับทางเดินมายังอุปกรณ์ที่ถูกทิ้งเอาไว้

 

                ท่าทีที่ยอมรับโดยง่ายของอีกคนทำเอาเธอฉุกคิดได้ว่ามันเป็นการไม่สมควรเลยที่จะทำเช่นนี้ มันอาจจะไม่ใช่ความผิดที่ร้ายแรง แต่เจ้าหล่อนก็อดใจกระตุกวูบไม่ได้

 

                หากไม่ใช่เพราะภาระหน้าที่ที่ยังคงมีอยู่ เธอคงเป็นฝ่ายขันอาสาเช็ดเองแล้วแท้ๆ มองตามคล้อยหลังคนถูกไหว้วานไปด้วยความรู้สึกผิดที่เจือจางในใจ ก่อนจะเบนกลับไปอีกทางเมื่ออริชญ์เดินกลับมาพร้อมรายการอาหารในมือ

 

 

 

 

                แก้วกาแฟเย็นๆถูกส่งต่อให้ชายหนุ่มที่ขะมักเขม้นกับการเช็ดกระจกร้าน พร้อมรอยยิ้มวานของผู้ชง เป็นความบังเอิญหรืออาจจะเป็นโชคของเธอที่ไม่มีลูกค้าเพิ่มเติมแม้เวลาจะใกล้เที่ยงเต็มที

 

                “ถือว่านนท์เลี้ยงละกัน” เสียงใสกล่าวอธิบายห้วนๆอย่างหวังดี แก้วพลาสติกเย็นๆถูกยัดเยียดใส่มือของชายหนุ่มที่มองกลับมาอย่างงุนงง

 

                “ไม่เป็นไ—“

 

                “นนท์ทำผิดออเดอร์น่ะ พัดไม่ต้องเกรงใจหรอก” เธอรีบกล่าวแทรกขึ้นก่อนที่อีกคนจะทันได้ปฏิเสธ พร้อมโบกมือไปมาประกอบคล้ายเน้นย้ำถึงเจตนา

 

                “นนท์ไม่เก็บไว้ดื่มเองเหรอ” ชายหนุ่มยังคงถามย้ำอีกหน ทำเอาเธอต้องรีบส่ายหน้าวืดๆในทันที

 

                “นนท์เบื่อฝีมือตัวเองชงแล้ว” กลั้วเสียงหัวเราะเบาๆ

 

                “ขอบคุณนะ” สิปปภาสกล่าวกลับมาพร้อมรอยยิ้มบาง

 

                เธอยิ้มกว้างตอบ หากในความเป็นจริงมีบางอย่างที่เธอไม่ได้บอก มันเป็นออเดอร์ผิดพลาดที่เกิดจากความตั้งใจ อย่างน้อยมันก็พอจะเป็นสิ่งหนึ่งที่เอพอจะตอบแทน... หรือไม่ก็ทำให้ตัวเองรู้สึกผิดน้อยลงได้ ก่อนจะก้มลงยกถังน้ำตรงหน้าขึ้นอย่างไม่คิดรอคำอนุญาตจากอีกฝ่าย กล่าวก่อนหันหลังเดินจากไปด้วยน้ำเสียงกึ่งขำขัน “กระจกสะอาดแล้ว...”

 

               

 --------------------------------------------------------------------------------

 

 

สรุป

-           ว่างจากงานเรามาแกล้งโอห์ม 5555

-           หยอกโอห์มเรื่องอัยย์เมื่อวันก่อน

-           ลูกค้าเข้าร้าน ทำให้โอห์มต้องไปรับออเดอร์ นนท์จึงเรียกพัดที่ว่างอยู่มารับหน้าที่เช็ดกระจกของโอห์มแทน

-           แล้วก็รู้สึกผิดเอง

-           ชงกาแฟฟรีไปให้เพื่อไถ่โทษ

 

 

ถอกกันเถอะ

-           พลาดตรงที่เขียนแบบไม่แพลนนิ่งค่ะ //ปิดหน้า ลำดับอาจจะเมาๆงงๆซักหน่อย แนะนำว่าให้อ่านในสรุปเพื่อความแจ่มชัด

-           ดิสอิสเวนต์เดือนมิถุนา //ปิดหน้าแล้วนับนิ้วว่าเลทมานานเท่าไหร่

-           เดี๋ยวจะเขียนดอกเบี้ยมาเซ่นนะคะ 5555

-           นี่เราเขียนมาหยอดหนุ่มนะ!!! #ทำไมไม่รู้สึกเช่นนั้นเลย


Comment

Comment:

Tweet

โอ้ยยยยยยยยยยยย น้องนนท์น่ารักมากค่ะะะะะะ ฮือออ พี่ชอบลูกเธอจังงงงง แอร๊ยยย

คือคิดมุกมาแกล้งโอห์มได้น่ารักมากเลยค่ะ ฟฟฟ

แล้วในที่สุดคุณพี่ก็ตกเป็นเหยื่อสินะคะ /โอ๋ ๆ นะ 555555555555555

ปล.ขอออกตัวอย่างชัดเจนว่าเชียร์นนท์พัดค่ะ นนท์ช่วยรวบหัวรวบหางผู้ชายคนนี้ทีนะคะ เดี๋ยวจะเสียเขาให้ผู้ชายอีกค---------

#3 By ~ คุณใบเตย ~ on 2014-08-15 13:29

พัดนนท์...พัดนนท์ เอ้ย ไม่ใช่สิต้อง นนท์พัด นนท์พัด *เขย่าปอมปอมรัวๆ* cry cry cry

น้องนนท์น่ารักมากเลยค่ะ มีแอบขี้แกล้งด้วยนะคะเนี่ย แง๊ววว....   #สุดท้ายแม้แต่น้องนนท์ก็ยังแกล้งพี่่โอห์มสินะครับ  

เอาใจช่วยนะจ๊ะหนูนนท์ แอร๊ยยยยย surprised smile big smile

#2 By Adeya on 2014-08-15 08:56

โอ๊ยยย อะไรกันเนี่ย คุณชายย คือคุณเป็นเหยื่อแม้แต่กับนนท์ นี่คุณชายอยู่จุดต่ำสุดของห่วงโซ่อาหารรึเปล่าคะ #คนที่ใจดีกับคุณเห็นจะมีแค่จีนกับพัด

ชอบนนท์มาก โดยเฉพาะมุขดูดวง กะแล้วว่าอำแน่ๆ น่าจะหลอกต่อให้ทำนู่นนี่นั่น จะได้เถิดเทิงกันไปอีกยาว #โดนโบกหัว ชอบลูกหมาเชื่องๆ ด้วย ... จริงมาก เหมือนโกลเด้นเลยเนอะ ...

ความจริงแว่บแรกที่เห็นชอบนนท์กับโอห์มอยู่ด้วยกันนะ ดูเป็นไทป์เดียวกัน ถ้อยทีถ้อยอาศัยแบบมุมิครุคริดี (แต่คุณชายชอบของแปลกเราก็ไม่ว่า ดีใจที่ลูกสาวขายออก ) เพราะงั้นไปโบกธงเชียร์กับพัดก็ได้ รุกเลยค่าาา รุกกก ฉันอยากเห็นผู้ชายคนนี้เป็นฝั่งเป็นฝาก่อนจะถูกหนุ่มพรา-----

ว่าแต่ร้านนี้นารีธิปไตยนะเท่าที่ดู เรียกง่ายใช้คล่องไม่อิดออด คงเพราะเจ้าแม่มันเยอะกระมังเนี่ย #ปรับตัวเพื่อความอยู่รอด sad smile

#1 By *Alyssa* on 2014-08-15 02:26