[EINT] Prologue

posted on 12 Sep 2014 04:23 by sr-wish in EINT

เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของ

 
Exteen Intersomnia
 
 
--------------------------------------------------------------------------------
 
เพื่ออรรถรสที่(อาจจะไม่) ดีขึ้น แนะนำให้อ่าน Before Prologue นะก้ะ
 
--------------------------------------------------------------------------------

 

“ตอนเตี่ยยี่สิบสี่ อาม๊าเอ็งตั้งท้องแล้วด้วยซ้ำ” ชายสูงวัยกว่ากล่าวด้วยน้ำเสียงกระโชกโฮกฮากคล้ายประชดประชัน ก่อนตักข้าวเข้าปากคำโต เคี้ยวกร้วมๆอย่างอารมณ์ดี “เอ็งคิดจะรอไปถึงเมื่อไหร่วะอาหง เดี๋ยวก็มีลูกไม่ทันใช้หรอก”

 

คนถูกท้วงตีสีหน้าบูดมองผู้พูด ขณะที่มือยังคงแกว่งช้อนคนจับฉ่ายในถ้วยตรงหน้าไปมาราวกับกำลังผสมผักทั้งหมดให้กลายเป็นเนื้อเดียว

 

“บ๊ะ ไม่เชื่อก็ถามอาม๊าเอ็งเลย” คนพูดยังคงกล่าวต่อพลางหัวเราะร่วน “สมัยเตี่ยนะ ใครไม่รีบแต่งงานชาวบ้านจะพูดเอาว่าไร้น้ำยา”

 

“ก็ไม่ใช่ขนมจีน” เจ้าตัวดีปล่อยมุกหน้าตายก่อนตักผักชิ้นใหญ่ใส่จาน ในใจนึกคำเถียงออกเป็นพะเรอเกวียน คันปากยิบๆอยากจะแย้งขึ้นให้รู้แล้วรู้รอด แต่ก็รู้ดีว่าต่อให้แย้งชัดเจนเพียงไหน ก็ใช่ว่าคนหัวดื้ออย่างพ่อของเขาจะยอมฟัง

 

“เอ็งว่าอะไรนะ”

 

“ไม่ใช่ขนมจีน จะเอาน้ำยาไปทำไม ไตปลาก็ได้” แล้วก็จ้วงข้าวในจานเข้าปากอย่างสบายอารมณ์

 

“บ๊ะ” อุทานขึ้นเมื่อคำตอบที่ได้รับนั่นเหนือจากความคาดหมายไปโข “ธุรกิจฟาร์มมุกก็ไม่เลว อย่างเอ็งน่าจะบริหารได้”

 

ท่ามกลางสีหน้าปุเลี่ยนๆของผู้เป็นแม่ที่สบมองบุคคลทั้งคู่ที่กำลังพาบทสนทนานั่นออกไปสู่โพ้นทะเล

 

ใช่ว่าเขาเองไม่อยากแต่งงาน และใช่ว่าเขาเองจะไม่มีแฟน ระยะเวลาที่พวกเขาทั้งคู่คบกันมานั้นนานมากพอที่จะทำให้เรียนรู้เรื่องของอีกฝ่ายมากเพียงพอจะมั่นใจได้ว่าจะสามารถฝากทั้งชีวิตที่เหลือไว้ได้ และปัญหาของเขาไม่ได้อยู่ตรงข้อเหล่านั้น คิดพลางตักข้าวเข้าปากอีกคำ

 

จะว่าเขามีทิฐิสูงก็คงไม่ผิดนัก แต่หากว่าเป็นงานแต่งงานของเขา เงินสินสอดก้อนนั้นเขาเองก็ยากให้เกิดจากน้ำพักน้ำแรงตัวเองมากกว่าจะต้องพึ่งพาใคร

 

...และแม้ว่าขณะที่ตั้งเป้าหมายนั้น เขาจะยังเปรียบเสมือนคนไม่มีรายได้ก็ตามที

 

“เตี่ย ช่วงนี้ไม่มีงานอะไรเลยรึไง” ถามขึ้นพลางช้อนตามองคู่สนทนาที่กำลังหัวเราะเอิ้กอ้ากกับผู้เป็นภรรยาเสียยกใหญ่

 

“มี งานเข้าพอดี” ผู้เป็นพ่อรีบหันขวับกลับมาด้วยสีหน้าจริงจัง “อาแอกเกอร์1ไป งานเข้าใหญ่เลย เอ็งคอยดูนะ”

 

“ไม่เป็นไร เดี๋ยวสมัครหน้าที่รองกัปตันเอง” ตบมุกตามวิสัย “ถุ้ย หมายถึงงานที่ฟาร์มไม่ก็ที่โรงแรมน่ะเตี่ย ร้อนเงินจะแย่อยู่แล้ว”

 

“เอ็งจะเอาเงินไปทำอะไรนักหนาวะอาหง”

 

“ซื้อหุ้นแอนฟิลด์2มั้ง” ส่ายหน้าคั่นประโยค “จะได้สนับสนุนเงินค่าซื้อตัวโรนัลโด้3

 

“เตี่ยว่าถ้าจะซื้อโรนัลโด้ สู้เอ็งทุ่มทุนแล้วไปหากองหลังแน่นๆซักคน ไม่ก็ปีกเร็วๆมาแทนเจอร์ราร์ดไม่ดีกว่าเรอะ”

 

คนฟังหนึ่งเดียวบนโต๊ะได้แต่ลอบส่ายหน้าเบาๆ ก่อนคว้าจานชามบนโต๊ะ เลี่ยงไปยังอ่างล้างจานหนีจากบทสนทนาที่ดูเพ้อฝันอย่างอดเสียไม่ได้ บ่อยครั้งที่เธอเองก็นึกสงสัยว่าเลี้ยงลูกกับสามีมาผิดหรืออย่างไร

 

“เตี่ยจะแช่งกัปตันไปทำไมเนี่ย เดี๋ยวก็ออกตามแอกเกอร์ไปอีกรายหรอก” ส่ายหน้ากับคำตอบของอีกคน ในใจแอบรู้สึกโล่งอกเบาๆที่บทสนทนาถูกเบี่ยงประเด็นออกไปได้ไกลขนาดนี้ เขาไม่มีปัญหาอะไรหรอก หากผู้เป็นพ่อจะรู้เรื่องที่เขาตั้งใจไว้ แต่ที่เป็นปัญหาน่ะ คือการกระทำแบบไม่ฟังอะไรที่อีกฝ่ายจะทำต่างหาก

 

ชายหนุ่มเด้งตัวขึ้นจากเก้าอี้ ใช่สองมือช่วยเก็บจานชามบนโต๊ะตามผู้เป็นแม่ไปอย่างไม่รอคำขอหรือคำอนุญาตใดๆ

 

“แล้วตกลงเอ็งจะเอาเงินไปทำอะไรวะ”

 

คนถูกถามไหวไหล่เบาๆแทนคำตอบ

 

 

 

เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ใช้สองมือนวดเหนือดวงตาที่เมื่อยล้า หน้าเว็บจัดหางานถูกเปิดค้างไว้พร้อมๆกับคำสบถชุดใหญ่ที่พรั่งพรูออกมาจากปากของชายหนุ่ม

 

ขณะที่เลื่อนสกอร์บาร์ลงไปตามหน้าเว็บ ใจก็รู้สึกแปลกประหลาดใช่น้อย การกระทำแบบนี้เหมือนไม่ใช่ตัวเขายังไงชอบกล

 

เขาไม่มีปัญหากับงานตำแหน่งเล็กน้อย เพราะเชื่อแทบจะหมดใจว่ามันย่อมสามารถเป็นก้าวแรกที่จะพาตนไปสู่จุดที่สูงขึ้นได้เสมอ หากแต่คนที่จะมีปัญหากับเรื่องพวกนี้กลับเป็นพ่อของเขาเองเสียมากกว่า

 

โจทย์ยากของเขาไม่ใช่ว่าจะหางานอะไรที่เหมาะกับตัวเอง แต่เป็นงานอะไรที่ผู้เป็นพ่อของเขาจะยอมรับได้

 

ระหว่างที่ห้วงคิดกำลังเข้าครอบงำสติ เสียงโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น

 

ชื่อที่โชว์บนหน้าจอทำให้เขาเลือกที่จะกรอกเสียงทักทายไปอย่างไม่มีลังเล “กูอยู่บ้าน ถ้าพวกมึงจะเที่ยวก็เที่ยวเลย”

 

ปลายสายเงียบไปอึดใจก่อนระเบิดเสียงหัวเราะห่าใหญ่กลับมา “ปกติพวกกูเคยโทรชวนมึงตอนไปกินเหล้าเหรอวะ”

 

“ตอนเงินเดือนพวกมึงยังไม่ออกไง” หัวเราะกลับก่อนกดปิดหน้าเว็บลง “มึงมีอะไรวะหนุ่ม”

 

พารณนิ่งไปซักพัก ก่อนกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง “กูมีงานดีๆมานำเสนอว่ะ เห็นมึงกำลังว่างงานพอดี”

 

“บาย ไว้กูไปกทม.แล้วจะโทรหานะ”

 

“เฮ้ย! ไอ้สั— กูไม่ได้จะชวนไปขายแอมเวย์” อีกคนรีบร้องเรียกสุดเสียง ก่อนจะรีบอธิบายรายละเอียดงานทันทีโดยไม่มีรีรอ

 

คิ้วซ้ายของเขากระตุกถี่ๆขณะที่ยังคงเงี่ยหูฟังข้อมูลแปลกประหลาดของบริษัทขายอุปกรณ์ลดน้ำหนักชื่อดัง สมองเริ่มตีกันสับสนเมื่อข้อมูลที่เขาเพิ่งรับรู้นั้นแทบจะสวนทางกับสิ่งที่เขารู้เกือบจะร้อยเปอร์เซนต์

 

....แต่ก็ใช่ว่าเขาจะไม่สนใจเลยซะทีเดียว

 

 

 

 

 

อาการล้าจากเครื่องบินยังคงอื้ออึงในหัวจนสมองแทบจะปฏิเสธการรับรู้ไปตลอดการเดินทาง จนกระทั่งสองขาพาตัวเองก้าวออกจากสถานีศาลาแดง มาหยุดอยู่หน้าตึกสูงที่ทำการของบริษัทเป้าหมายของเขา

 

บรรยากาศที่รับรู้กระตุ้นความสงสัยในใจอยู่ไม่น้อย... จากการศึกษาของเขา บริษัทไกเออร์แทบจะมีสภาพที่ไม่ควรเรียกว่าบริษัทด้วยซ้ำไป

 

 

 

 

เขาถูกทิ้งไว้หน้าห้องสอบสัมภาษณ์หลังจากแนะนำตัวกับฝ่ายบุคคลของบริษัทไปประมาณหนึ่ง หน้าห้องรอไร้ซึ่งผู้คนนอกจากเขาเองเพียงคนเดียว หากคิดจะชิ่งก็คงต้องเป็นเวลานี้ แต่ความรู้สึกท้าทายและอยากรู้อยากเห็นกลับมีมากกว่าจนเขาเลือกที่จะอยู่ต่อเพื่อรอดูคำตอบของคำถามในใจ

 

ประตูห้องสัมภาษณ์เปิดออก บอกให้ทราบว่าถึงเวลาของตัวเขาแล้ว

 

 

 

คำถามที่ถูกส่งมาดูเหมือนคำถามสัมภาษณ์งานทั่วไป แต่สัญชาตญาณทั้งหมดก็ร้องบอกว่ามันก็แค่ดูเหมือนเท่านั้น เพราะความมากเกินไป หรือจุดมุ่งหมายที่ดูออกจะแปลกประหลาดในการตั้งคำถามทั้งหลาย

 

ความสงสัยในตัวบริษัทยิ่งมีสูงขึ้นเรื่อยๆจนตัดสินใจที่จะไม่รีบถอยในตอนนี้

 

เขาลอบอมยิ้มเบาๆ ปฏิเสธไม่ได้ว่าเริ่มรู้สึกสนุกไปกับเรื่องที่เกิดขึ้นต่อไปในอนาคต

 

"ผมเองก็อยากเลือกอันนั้นเหมือนกัน... เอาเป็นว่า สัมภาษณ์เสร็จแล้วกรุณารับของที่คุณเลือกไปด้วยนะครับ สวัสดีครับ" ผู้สัมภาษณ์ตัดบทจบอย่างไร้เยื่อใย ความนิ่งงันราวกับจงใจเหลือช่องให้เขากล่าวทิ้งท้าย

 

เขาเดาะลิ้นเบาๆ ประหลาดที่ตอนนี้แทบไม่มีความกังวลใดๆหลงเหลือในใจ ราวกับว่าสวัสดีครับของอีกฝ่ายจะฟังดูราวกับเป็นคำอนุญาตรับเข้าทำงานเสียชอบกล

 

ชัยชนะดันตัวลุกจากเก้าอี้ ยังคงรักษาภาพลักษณ์และท่าทีอย่างพนักงานมืออาชีพเอาไว้

 

เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนกล่าวประโยคทิ้งท้ายที่กลั่นรองออกมาจากทุกเซลล์ในประสาทสมอง

 

“ขอบคุณครับ”

.

.

.

.

.

“ปีนี้ลิเวอร์พูลจะเป็นแชมป์พรีเมียร์ลีก”

 

 

 

 

เส้นราเมงเปื้อนน้ำซุปถูกลำเลียงเข้าปากไปคำโต ขณะที่นิ้วมือพิมพ์อักษรข้อความส่งอีเมล์ไปบอกเล่าเรื่องราวที่ประสบพบเจอในวันนี้ เขาจงใจที่จะปกปิดข้อมูลสำคัญหลายๆอย่างที่คิดว่าดูแปลกประหลาดและขัดแย้งกัน ก่อนที่จะเผลอทำให้อีกฝ่ายต้องเป็นกังวลกับการตัดสินใจของเขา

 

เท่านี้ก็ถือว่าเคลียร์ไปประเหลาะหนึ่ง เหลือก็แต่ปัญหาที่ใหญ่ที่สุดของเขา... อย่างคำตอบของผู้เป็นพ่อ

 

คีบหมูชาชูเนื้อนุ่มตามเข้าปากไป...

 

สงสัยว่าเย็นนี้ เขาคงต้องแวะย่านหลังสนามกีฬาศุภัชลาศัย4เพื่อไปตามหาเสื้อลิเวอร์พูลฤดูกาลใหม่ไปฝากผู้เป็นพ่อเสียแล้ว

 

...จะว่าไป เขาเองก็อยากได้เสื้อสกรีนชื่อบาโลเตลลี่5อยู่พอดีเหมือนกัน

 
--------------------------------------------------------------------------------
 
 

เชิงอรรถ

 

1. ดาเนียล แอ็กเกอร์ นักฟุตบอลชาวเดนมาร์ก ปัจจุบันเป็นเจ้าของเบอร์ 22 ของสโมสรบรอนด์บี http://en.wikipedia.org/wiki/Daniel_Agger

2. แอนฟิลด์ ชื่อสนามของสโมสรลิเวอร์พูล http://en.wikipedia.org/wiki/Anfield

3. คริสเตียโน่ โรนัลโด้ นักฟุตบอลชาวโปรตุเกส ผู้เล่นของสโมสรรีลมาดริด เป็นเจ้าของรางวัลฟีฟ่าบัลลงดอร์ครั้งล่าสุด ทั้งนี้ ไม่เคยมีข่าวว่าลิเวอร์พูลสนใจซื้อตัวโรนัลโด้ http://en.wikipedia.org/wiki/Cristiano_Ronaldo

4. หลังสนามศุภชลาศัย ชื่อเรียกย่านขายเสื้อบอลบริเวณ จุฬาซอย 10 และ ซอย 12

5. มาริโอ บาโลเตลลี่ นักฟุตบอลชาวอิตาลี นักเตะคนใหม่ของลิเวอร์พูลเอฟซี http://en.wikipedia.org/wiki/Mario_Balotelli

 
--------------------------------------------------------------------------------
 
 
 
ส่งล้่าวววววววววววววววววววววววววววววว
 
"คุณรู้อะไรเกี่ยวกับลิเวอร์พูลเพิ่มบ้าง"
 
อนึ่ง ถ้ามีตรงไหนผิดพลาดต้องขออภัยนะคะ เราไม่ใช่แฟนลิเวอร์พูลตัวจริง 55555555
 

Comment

Comment:

Tweet

ไม่เป็นไรนะพี่ พี่จะไม่เดินอย่างเดียวดาย

ตรงกัปตันนี่จุกมาก..../มองเวลาที่เธอเขียนกับปัจจุบัน....
/น้องซ้งไปร้องไห้ใต้ผักบัวแป๊ะ

โอ้ยแต่ตลกพ่อพี่หง มาดลาสบอสมาก5555

ยังยืนยันคำเดิมว่านายคุมโทนและรักษาความเดอะคอปได้เหมือนเกลือรักษาความเค็มมาก55555555555

#3 By S510.Light on 2015-05-31 13:02

พี่แม่ง... /นั่งอ่านทั้งน้ำตา
เล่นเองไม่เท่าคนอื่นเล่นสินะ ๕๕๕๕ /ยูวิลเนเวอร์ครายอโลน
นี่พี่โดนพารณขายตรงมานี่เองพี่เลยมาขายตรงต่อพวกผมสินะ สินะ

#2 By PuppyToshi on 2015-05-29 23:00

400 คะแนน

#1 By Exteen Intersomnia on 2014-09-16 22:25